Kenmerken van verschillende adsorptiematerialen
Geactiveerde koolstof:Het heeft een rijke microporeuze en mesoporeuze structuur, met een specifiek oppervlak van ongeveer 500-1000 m²/g en een poriegrootteverdeling voornamelijk tussen 2 en 50 nm. Geactiveerde koolstof is hoofdzakelijk afhankelijk van de van der Waals-kracht die door het adsorbaat wordt gegenereerd om adsorptie te bewerkstelligen en wordt hoofdzakelijk gebruikt voor de adsorptie en verwijdering van organische verbindingen, zware koolwaterstofverbindingen en deodoranten.
Moleculaire zeef:Het heeft een regelmatige microporeuze structuur met een specifiek oppervlak van ongeveer 500-1000 m²/g, voornamelijk bestaande uit microporiën, met een poriegrootteverdeling tussen 0,4 en 1 nm. De adsorptie-eigenschappen van moleculaire zeven kunnen worden gewijzigd door hun structuur, samenstelling en het type evenwichtskationen aan te passen. Moleculaire zeven zijn voornamelijk gebaseerd op de karakteristieke poriestructuur en het Coulomb-krachtveld tussen de evenwichtskationen en het moleculaire zeefraamwerk om adsorptie te genereren. Ze hebben een goede thermische en hydrothermische stabiliteit en worden veel gebruikt bij de scheiding en zuivering van diverse gas- en vloeistoffasen. Als adsorbenten hebben moleculaire zeven een sterke selectiviteit, een grote adsorptiediepte en een hoge adsorptiecapaciteit.
Silicagel:Het adsorptiemiddel van het siliconentype heeft een specifiek oppervlak van ongeveer 300-500 m²/g, is voornamelijk mesoporeus en heeft een poriegrootteverdeling van 2-50 nm. Het binnenoppervlak van de poriënkanalen bevat een overvloed aan oppervlaktehydroxylgroepen en wordt hoofdzakelijk gebruikt voor adsorptiedroging en drukschommelingsadsorptie om CO₂ te produceren.
Geactiveerd aluminiumoxide:Met een specifiek oppervlak van 200-500 m²/g is het voornamelijk mesoporeus en heeft het een poriegrootteverdeling van 2-50 nm. Het wordt hoofdzakelijk gebruikt voor drogen, ontwatering, zuivering van zure afvalgassen, enz.
Geplaatst op: 26 september 2023